THE LANGGAM POEM

langgam... langgam.. anong hiwaga meron ka?!....
langgam.. langgam... anong sipag meron ka?!....
at ang lagim ng iyong pagibig ay iniwan sa aking alaala....
langgam langgam ang itong mga antena na nagsasabi kung san ka pupunta....
langgam langgam....bakit nandito ka?!...
bakit ngaun ka lng dumating?!....
sa ilalim ng araw na nagsasabing maganda ang buhay ang iyong kulay ang aking naaaninag....
sa mahamog na umaga ang lambing mo ang aking hinahanap....
ang halik mo ang aking iniwasan....
o langgam bakit ngaun pa?!....
kung kelang akoy nagiisa....
langgam ikay napaka dakila...
ang sipag moy aking adhika.....
langgam sa tuwing iiwan ko ang aking kanin....
paglingap koy ikaw na ang umangkin?!....
ngaung tag araw ikay nagimbak....
upang sa tag ulan kalamnan moy may inimbak....
oh langgam sa taginit ikay nagbibigay kulay sa kusina naming puti....
pati ang basahang matamis..
ay iyong nilalambing....
sa tuwing sasapit ang pagdilim....
mga antena moy tila mga diwata na naghaahtid ng lagimgim....
langgam sanay ikaw ay humayo na...
pagkat peste ka sa aming bahay....
kung ikay hindi pumaroon....
akoy mapipilitang sprayan ka ng baygon!....

"ANG LANGGAM*

*boW*